Ile razy szukasz pomysłu na weekend gdzieś daleko… a najlepsze miejsca masz tuż obok?

Wracamy z 5. edycją naszej autorskiej „Listy ciekawych miejsc i atrakcji w okolicach Białobrzegów” 2026

Zebraliśmy kilkadziesiąt miejsc – tych dobrze znanych i takich, o których mogliście jeszcze nie słyszeć. Sprawdźcie i zaplanujcie swoją majówkę lokalnie.

W tym roku nie oznaczamy wszystkich miejsc w poście, żeby lista była czytelniejsza i łatwiejsza do zapisania.

Wszystkie nazwy znajdziecie poniżej, wystarczy wpisać je w dowolną wyszukiwarkę.

Jeśli jakieś miejsce z listy uważacie za warte wyróżnienia lub macie swoje miejsca, które warto dodać napiszcie o nich.

ODPOCZYNEK i SMAK

Miejsca do relaksu, noclegi, agroturystyka, restauracje.

Biała Góra – Aszram u Eugeniusza, Domki Skandynawskie nad Pilicą

Białobrzegi – Lody Białobrzeskie

Białobrzegi – Projektowana Café

Błędów – Dolina Mogielanki

Brzóza – Wczasowisko Stara Brzóza

Głowaczów – Za oknem las

Gostomia – Smażalnia Ryb „Gostomka”

Góry – Willa nad Plilicą

Kępa Niemojewska – Bar na Piwnej

Klamy – Smażone i Wędzone

Lechanice – Przystanek Pilica, Leśna ostoja nad Pilicą

Mała Wieś – Pałac Mała Wieś 1786 – Hotel / Restauracja Stara Wozownia / Nowa Oranżeria

Nowe Miasto nad Pilicą – Dworek Nad Pilicą

Okrąglik – Siedlisko Okrąglik

Pacew – Wypoczynek nad Pilicą „Ranczo Biała Chata”

Palczew – Biały Pałac Palczew

Pokrzywna – Domki przy Stadninie Koni Dolina Pilicy

Promna – Szarlotka restauracja

Stary Kiełbów – Hotel Rubin

Stromiec, Zabagnie – Makówka

Tomczyn – Heban Forest Cabin & SAUNA

Tomczyce – Bar Słoneczko

Turno – Ośrodek EMAUS – Lody, Rzeka, Las, Wypoczynek

Ulaski – Siedlisko U’laski

Warka – Hotel Sielanka nad Pilicą, Przystań na Winiarach Camp Nr 274

Witaszyn – Siedlisko Witaszyn

Zbrosza Duża – Mirabelkowe Zacisze

AKTYWNIE I CIEKAWIE

Sport, rekreacja, edukacja, przygoda i zwiedzanie.

Białobrzegi – Młyn Bocianek (również możliwość zakupu mąki)

Biejkowska Wola – Winnica Mazovia

Błędów – Oleśnikowa Dolina

Brzeska Wola – Fly Poland

Boska Wola – Stajnia Boska Wola

Kępa Niemojewska – Kępa Marzeń kursy stolarskie

Korzeń – Słodka Zagroda

Łukawa – Jeleniogród

Małe Boże – Puszysta Farma Hodowla Alpak Małe Boże

Pacew – Fort Pacew Military Training Center

Podlesie Duże – Prywatne Muzeum Techniki Wojskowej i Historii Regionalnej w Podlesiu Dużym

Stromiec – Palarnia Kawy Bracia Ziółkowscy

Świdno – Stajnia Buńczuk

Ulaski – Stajnia Ulaski

Lechanice – Stajnia Lechanice – Nauka jazdy konnej

Warka – Browarka, Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego w Warce

KAJAKI – kajaczek pl, Wincent Sport, Pawlomar, Stanica Wodna Białobrzegi, KAJAKPATROLpl, Kajaki24com pl, Kajmar

Wyśmierzyce – Przystań Wyśmierzyce

Piaseczno – Tarczyn: Kolejka wąskotorowa

PRZYRODA I ZABYTKI

Rezerwaty, parki, lasy, obiekty przyrodnicze i historyczne.

Białobrzegi – Tereny nadpiliczne

Nowe Miasto nad Pilicą – Tereny nadpiliczne

Warka – Tereny nadpiliczne

Przytyk – Skwer Doroty Podlodowskiej (otwarcie 30 maja 2026)

Chruściechów – stara gorzelnia

Rezerwaty przyrody – Majdan, Modrzewina, Sokół, Starodrzew Dobieszyński Nadleśnictwo Dobieszyn, Lasy Państwowe, Witryna internetowa Lasów Państwowych „Czas w Las” oraz Zanocuj w lesie, Grabowy Las

Parki krajobrazowe – Kozienicki Park Krajobrazowy (Królewskie Źródła)

Olszowa Dąbrowa – Zbiornik wodny

Wolska Dąbrowa – Bunkry

Wyśmierzyce – Pieczyska

Gostomia – Drewniany most

Domaniewice – Prom rzeczny

LOKALNIE OD ROLNIKA

Lokalne wyroby, warzywa, owoce, miody i inne

Białobrzegi, Biejków – Gospodarstwo Rolne Czechowski

Dalboszek – Gospodarstwo ekologiczne

Podlesie Duże – Pasieka Katarzyny i Jana Kalicińskich

Potworów – Domowe Przetwory Gospodarstwo rolne Gębczyk

Stromiec, Zabagnie – Zagroda Zabagnie

Stromiec okolice – Jagodowe Premium

Stamirowice – Pasieka Pod Lasem

Smardzew – Pasieka Dworska

Wojciechówka – Rolnictwo Wspierane przez Społeczność

ROWEROWO:

Trasa przyrodnicza: Białobrzegi – Brzeźce – Pokrzywna – Stara Wieś – Majdan – Biała Góra

Trasa widokowa: Białobrzegi – Stawiszyn – Branica – Błeszno – Zacharzów – Paprotno – Grzmiąca – Ulaski Grzmiąckie – Tomczyce

Trasa alternatywna: Stromiec – Piróg – Franciszków

Trasa dla aktywnych: Białobrzegi – Rezerwat przyrody Sokół- drewniany most w Gostomii – Tomczyce – Grzmiąca – Białobrzegi

Jak co roku, tak i tym razem w niedzielę wspólnie z mieszkańcami oraz radnym Miasta i Gminy Białobrzegi, sołtysem Kamienia, Mariuszem Pawlakiem, sprzątaliśmy drogę między Brzeską Wolą a Kamieniem.

I jest dobra wiadomość, śmieci było zauważalnie mniej niż w poprzednich latach. To znak, że takie działania mają sens.

Nie zabrakło też większych „znalezisk” czyli opon, ale przy takiej ekipie to nie był żaden problem.

Na koniec, jak zawsze, niezawodna gościnność mieszkańców Kamienia – ognisko i wspólna biesiada.

Chcesz zrobić coś podobnego? Dróg zasypanych śmieciami jest jeszcze wiele. Zgłoś się do swojego lokalnego Zakładu Usług Komunalnych po worki i działaj!

Jak pamiętacie to nie jedyne działania jakie prowadzimy – bo dla nas nawet pojedyncza torba śmieci zebrana podczas spaceru to realny krok ku czystszej okolicy.

Od 1 stycznia 2026 r. gmina w uchwale o opłatach targowych wprowadziła zapis, który budzi poważne wątpliwości:

Opłata za sprzedaż samochodów, motocykli czy rowerów obowiązuje „bez względu na miejsce wystawienia do sprzedaży” na terenie miasta i gminy Białobrzegi.

Co to oznacza w praktyce?

– nawet jeśli sprzedajesz swoje auto prywatnie np. stojące pod domem lub na parkingu zostaniesz objęty DZIENNĄ opłatą targową.

– samochód osobowy 50,00 zł;

– samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony włącznie 150,00 zł;

– samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony oraz autobus 200,00 zł;

– przyczepa, naczepa 100,00 zł;

– motocykl, rower, motorower, quad, hulajnoga 30,00 zł.

Uchwałę uzasadniono, że ma na celu „ograniczenie bądź eliminację blokowania miejsc parkingowych przez samochody wystawiane w tych miejscach na sprzedaż.”

Chcąc ukrócić pewne sytuacje, najwyraźniej nie pomyślano o mieszkańcach którzy okazjonalnie sprzedają swoje pojazdy i nie prowadzą komisów czy sprzedaży pojazdów.

Jak to było? Zawsze blisko ludzi, wsłuchani w ich potrzeby?

Rozwój miasta to nie tylko inwestycje w infrastrukturę lokalną, estetykę czy wydarzenia. Fundamentem jest dostępność i zróżnicowanie środków komunikacji.

To właśnie transport znajduje się u podstaw „piramidy potrzeb” rozwoju:

– bez niego trudno o nowych mieszkańców

– bez niego trudniej przyciągnąć inwestorów

– bez niego młodzi ludzie wybierają większe ośrodki

Dotarliśmy do kilku publikacji w których Białobrzegi są rozważane jako miejscowość z dostępem do kolei. Naszym zdaniem warto zwrócić uwagę na oficjalne analizy PKP z koncepcją połączenia kolejowego na trasie: Piaseczno – Tarczyn – Grójec – Białobrzegi.

Rozważane są różne warianty – w tym także lżejsze formy transportu, jak kolej wąskotorowa. Taka koncepcja pojawiła się w studium (dla rozbudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego) które miało powstać do końca 2025 roku.

W związku z tym zadaliśmy pytania PKP, a odpowiedź znajdziecie w komentarzu.

Dziś to jeszcze nie jest inwestycja. To etap analiz, ale to od niego zaczynają się wszystkie duże projekty i w takich przypadkach samorządowcy powinni lobbować za realną szansą na rozwój miasta.

A gdzie są nasi samorządowcy?

I tu pojawia się kluczowa kwestia:

Miasta, które się rozwijają, to te, które:

– walczą o dostęp do transportu, a my nie mamy regularnego połączenia do PKP Dobieszyn.

– zabiegają o wpisanie do planów i programów, a my nie znaleźliśmy takich pism. Powstał nawet Związek Powiatowo-Gminny „Grójeckie Przewozy Autobusowe” w którym naszej gminy i powiatu nie ma.

– budują presję i pokazują realne potrzeby mieszkańców – u nas jak nie masz samochodu to jesteś wykluczony.

Transport to nie „dodatek” – bez niego rozwój zatrzymuje się na poziomie lokalnym. A kolej z roku na rok zwiększa liczbę przewiezionych pasażerów. Dworzec PKP Dobieszyn znalazł się na liście dworców do remontu, jednak niestety jest to lista rezerwowa.

Białobrzegi są również w koncepcji powiązanej z budową CPK. Wycinek mapy na której do miasta prowadzi linia kolei wąskotorowej zamieszczamy w komentarzu.

Pytanie zasadnicze: czy tę szansę wykorzystamy?

Czy Twoim zdaniem taki rozwój (w jakiejkolwiek formie) powinien być jednym z priorytetów dla naszego miasta?

Każdego ranka, gdy odprowadzasz dziecko do szkoły lub wsiadasz z nim do auta, Białobrzegi przeżywają kilkanaście minut komunikacyjnego chaosu. Korki na Reymonta, Rzemieślniczej, Żeromskiego. Samochody przecinające chodniki. Dzieci lawirujące między zderzakami.

To nie jest normalne. I nie musi tak być.

Dwa miejsca, które szczególnie nas niepokoją:

– Ulica Rzemieślnicza przy szkole podstawowej – samochody wjeżdżające na plac szkolny przecinają chodnik, którym idą dzieci. Dwa auta nie mogą się minąć. Każdego ranka to loteria.

– Ulica Reymonta przy hali sportowej i drugim budynku szkoły podstawowej – chodnik, który miał służyć pieszym, od lat jest parkingiem i ulica która mogłaby inaczej funkcjonować.

Wiemy, że wielu z Was to widzi. Wielu z Was łapie się za głowy. My też. Czas przestać czekać.

Nie jesteśmy ekspertami od zarządzania ruchem, ale jesteśmy rodzicami i mieszkańcami, którym zależy. Dlatego opracowaliśmy konkretne propozycje i zamierzamy złożyć wniosek do miasta.

Co proponujemy?

Rzemieślnicza – wjazd na plac szkolny, jednokierunkowy. Wyjazd od tyłu, przez uliczkę między ZSP, a filią starostwa na Żeromskiego – albo łącznik z parkingiem osiedlowym. Koniec z przeciskaniem się samochodów i pieszych. (Mapka w komentarzu.)

Reymonta – zamiast udawać, że chodnik jest chodnikiem: zaprojektowane zatoki parkingowe, ale również kosztem ulicy. Koniec z betonozą, czyli zieleń/drzewa oddzielające auta od pieszych, zatoka Kiss & Ride przy wejściu do szkoły. Rano w zatokach mogłyby się bezpiecznie zatrzymywać autobusy szkolne. A gdyby przy okazji miasto i starostwo dogadały się w sprawie rozbiórki płotu podstawówki i liceum – w tym miejscu mógłby powstać zielony skwer dla całej społeczności, a nie tak jak teraz nieprzyjazna dla ludzi płotoza.

Wiemy, że usłyszymy „to nie od nas zależy”, „to skomplikowane”. Ale właśnie od tego są radni i samorządowcy, żeby lobbować, naciskać i tworzyć zmiany tam, gdzie mieszkańcy sami nie mogą i tam gdzie miasto może stać się przyjaźniejsze dla wszystkich.

Macie inne pomysły? Widzicie coś, co my pominęliśmy? Piszcie do nas. Każdy głos się liczy bo im więcej nas, tym trudniej zbagatelizować temat.

Bo bezpieczeństwo dzieci nie może czekać na kolejną kadencję.

P.S. Jeżeli macie inne tematy które uważacie za społecznie ważne. Piszcie do nas.

Rada Miasta i Gminy Białobrzegi przyjęła jeszcze jedną ciekawą uchwałę na posiedzeniu w lutym 2026 r. – uchwałę o gospodarowaniu mieszkaniowym zasobem gminy na lata 2026-2030. Brzmi technicznie? Może. Ale dotyczy 72 lokali komunalnych i mieszkańców, którzy czekają na dach nad głową lub żyją w budynkach pamiętających II wojnę światową.

Co w tym programie pozytywnego?

Planowana jest wymiana ogrzewania węglowego na ekologiczne.

Dwa budynki przy ul. Łąkowej w Suchej wreszcie mają dostać kanalizację i jak rozumiemy szalety przestaną istnieć.

A TERAZ CZĘŚĆ, KTÓRA POWINNA DAĆ DO MYŚLENIA…

Miasto nie planuje zwiększenia zasobu komunalnego. W uchwale mamy jasno „Nie zaplanowano również pozyskiwania nowych lokali mieszkalnych.” Czy to jest ta strategia rozwoju i zachęcania do osiedlania się nowych mieszkańców?

Największe i najdroższe remonty zaplanowano na rok 2030. Czyli już po najbliższych wyborach samorządowych.

Mowa o termomodernizacji ul. Krakowskiej 15 (budynek z 1926 roku!) za 70 000 zł i Krakowskiej 21 (1928 rok) za 60 000 zł. Razem 130 000 zł co przekracza roczne przychody gminy z czynszów za lokale komunalne.

Czy stuletnie budynki naprawdę muszą czekać kolejne 4 lata? Mamy przecież fantastyczny i rekordowy (ponad 100 mln zł) budżet miasta. Program nie daje odpowiedzi na to pytanie.

Matematyka, która nie wychodzi.

W 2030 roku gmina planuje wydać na zasób mieszkaniowy 246 600 zł. Przychody z czynszów? Około 113 000 zł. Skąd reszta? Program wspomina o dotacjach, kredytach i funduszach UE – ale bez żadnych konkretów.

Innymi słowy: ktoś będzie musiał znaleźć brakujące pieniądze i ten ktoś to prawdopodobnie już następny burmistrz.

Gdzie są Radni?

Dlaczego najcięższe zadania przypadają akurat na rok po wyborach? Kto i kiedy złoży wnioski o dofinansowanie zewnętrzne? Ile osób czeka dziś w kolejce na mieszkanie komunalne? Dlaczego nie budujemy mieszkań?

To są pytania, które każdy mieszkaniec ma prawo zadać swoim radnym.

26.02.2026 roku na Sesji Rady Miasta i Gminy przegłosowano uchwałę która wydaje się, że przeszła bez echa. Radni bez dyskusji podczas sesji postanowili oddać nowo wybudowany budynek dworca autobusowego w dzierżawę prywatnemu podmiotowi na 10 lat.

Brzmi niewinnie? Zastanówmy się chwilę.

Budynek powstał za publiczne pieniądze – czyli nasze wspólne środki. Jak możemy przeczytać w uchwale i w jej lakonicznym uzasadnieniu „wydzierżawienie obiektu przyczyni się do zapewnienia podróżnym korzystającym z transportu autobusowego podstawowych usług”.

W dotychczasowej komunikacji nie informowano mieszkańców o planach dzierżawy całego budynku, a tak należy czytać obecną uchwałę – jest nawet mapka z zaznaczonym całym budynkiem i fragmentem działki na ogródek restauracyjny. Link w komentarzu.

Jeszcze w 2025 kiedy ruszała budowa urząd pisał o dworcu tak: „W jego skład wejdzie poczekalnia z zapleczem sanitarnym, niewielka kawiarnia (…)”, w planach był także punkt kasowy.

Dlaczego o kwestie funkcjonalne dworca nie pytano w formie konsultacji?

Dlaczego w uchwale zapisany jest cały budynek, a nie tylko część restauracyjna?

Prawie 200 metrów kwadratowych nowej przestrzeni, która mogłaby służyć mieszkańcom i przyjezdnym w naprawdę ciekawy sposób.

Na przykład jako:

– mini muzeum (izba pamięci) o którą wielu mieszkańców od lat apeluje

– punkt informacji turystycznej (Pilica, okolice, przecież jest co pokazać)

– mini galeria wystawowa

– przestrzeń dla lokalnych inicjatyw

Zamiast tego obiekt trafi do dzierżawcy, którego naturalnym celem będzie zarabianie. Przez 10 lat nie zmienimy tej decyzji.

Pytania, które warto zadać radnym:

– Czy znają treść dokumentacji przetargowej?

– Jaki będzie czynsz – adekwatny do wartości inwestycji?

– Jakie standardy obsługi pasażerów będą wymagane od dzierżawcy?

– Czy źródła finansowania budowy dopuszczają komercyjną dzierżawę?

Samorząd ma prawo wydzierżawiać gminne nieruchomości – to jest legalne. Ale legalne nie zawsze znaczy optymalne dla mieszkańców. Budynek musi się utrzymać, ale czy to jedyne rozwiązanie?

250, 350, 400, a nawet i 500 złotych jednorazowej nagrody – takie kwoty widzieliśmy w zestawieniach wypłat w jednostkach publicznych podlegających pod gminę Białobrzegi. Wiecie już na jakich stanowiskach je otrzymywano.

Miasto z rekordowym budżetem (ponad 100 mln zł), ale dziś nie o nagrodach, dziś o jego zapleczu.

Przemyślenia.

Woźne, sprzątaczki, pracownicy gospodarczy – ludzie, których praca sprawia, że jest czysto w miejscach publicznych. Niewidzialni. Bo taka praca się „opatrzyła”. Pracują na tym co mają. A mają to co im dano.

Przykład? Podawaliśmy już wiele. Kolejny? Hala sportowa przy szkole podstawowej – bez maszyny do mycia posadzek. Wiadro, mop, plecy, nadwyrężone stawy i setki dni w roku z powtarzającymi się czynnościami. Dwa budynki szkoły podstawowej setki metrów kwadratowych powierzchni.

Czy można usprawnić taką pracę?

Maszyna do mycia podłóg to zero zdjęć i zero aplauzu. A jednak – realna poprawa jakości pracy człowieka i realna ochrona majątku publicznego.

Ile jest jeszcze takich przyziemnych, prostych spraw do rozwiązania jedną decyzją o których nie wiecie?

Mały eksperyment myślowy.

Wyobraźcie sobie samorządowca, któremu zabieracie laptop i telefon. „Masz tu, długopis i kartkę. Da się przecież pracować.”

Da się. Tylko po co w taki sposób, skoro są lepsze narzędzia?

Mało? Wyobraźcie sobie stadion i koszenie trawy ręcznie nie do pomyślenia.

Radni miasta Białobrzegi głosują nad budżetem – nad każdą jego częścią. Również nad wydatkami bieżącymi jednostek. Maszyna czyszcząca to kilka – kilkanaście tysięcy złotych i jedna decyzja na sesji.

Kiedy ostatnio któryś z nich zapytał, czego potrzebują ludzie którzy sprzątają i utrzymują ich inwestycje?

Chociaż nie muszą pytać – podobno są blisko ludzi, więc znają ich potrzeby.

Dzisiaj, czwartego marca, po prawie siedmiu latach, toksyczne odpady są zabierane do utylizacji.

Przetarg wygrała firma MO-BRUK S.A. proponując 561 600 złotych. My odczuwamy ulgę, że w końcu ten niepokojący stan rzeczy dobiega końca. Jednocześnie chcielibyśmy w tym momencie zwrócić Wam – czytelnikom i obserwującym – uwagę na smutny i chyba pomijany w debacie publicznej aspekt całej sprawy.

Zaczynamy

Wrzesień 2024 – Dolny Śląsk pod wodą. Tysiące ludzi straciło dorobek życia w ciągu kilku godzin. Nikt wtedy nikogo nie sprawdzał czy powodzianie mieli ubezpieczenie. Nikt nie mówił „to ich prywatna własność, niech właściciel sam się tym zajmie”, ” przecież wiedzieli gdzie się budują”. Nie.

Wtedy gminy, wojsko, sąsiedzi, wolontariusze z całej Polski – wszyscy ruszyli pomagać.

Tak działa wspólnota. Rozpoznaje katastrofę niezależnie na nieszczęście społeczności i reaguje.

Ale co się dzieje, gdy przestępcy nielegalnie, pod osłoną nocy, podstępem zwożą toksyczne odpady na czyjąś nieruchomość? Nagle słyszymy: „to jego/ich problem, niech idzie/idą do sądu.”

Zatrzymajmy się przy tym przez chwilę.

Właściciele działki nie zaprosili tych odpadów. Nie zrobili na nich interesu. Oni stracili w efekcie przestępstwa dostęp do swojej nieruchomości – tak jak powodzianie stracili dach nad głową. Różnica? Ich krzywda jest mniej fotogeniczna – przedsiębiorca przecież „sobie poradzi”.

Pojawiają się argumenty typu: „Jak gmina zapłaci za utylizację, to każdy będzie przyjmował ścieki na działkę.” To chwytliwe – ale tylko na pierwszy rzut oka. Przyjmowanie odpadów od przestępców nie jest żadnym „złotym interesem”. To potencjalne zniszczenie własnego gruntu, walka z organami ścigania i lata problemów prawnych, a finalnie ogromne koszty do poniesienia.

Bez wsparcia, bez pomocy ze strony wspólnoty, pod złym okiem sąsiadów i surowym osądem współmieszkańców. Nikt przy zdrowych zmysłach tego nie chce.

A my zadajemy sobie pytanie i zachęcamy Was do tego samego: Gdzie przez prawie siedem lat była wspólnota w której wybieramy reprezentantów w postaci radnych i burmistrza?

Toksyczne substancje nie znają granic działek. Wnikają w glebę i wody gruntowe oddziałując na całą okolicę. Kiedy gmina usuwa takie odpady, nie robi przysługi jednemu właścicielowi. Działa dla dobra i bezpieczeństwa wspólnego.

Odpady niebezpieczne są skrajnością, ale codziennością są sytuacje podrzucania opon, gruzu czy materiałów budowlanych na prywatne działki z dala od zabudowań. Te historie kończą się zwykle tak samo – właściciel, ofiara cudzego bezprawia, sam płaci za uprzątnięcie, sam traci czas i nerwy, sam walczy z wiatrakami.

Solidarność lokalna to nie tylko zbiórki pieniędzy i przysłowiowe worki z piaskiem przy wezbranej rzece.

To też umiejętność zobaczenia sąsiada w tarapatach. Mamy nadzieję, że jako wspólnota tę lekcję zapamiętamy.

Kilka lat temu zaczęliśmy pytać m.in. o nagrody dla pracowników Zakładu Usług Komunalnych. Słyszeliśmy wtedy wiele negatywnych opinii o naszej działalności, w której doszukiwano się drugiego dna i niskich pobudek.

Ale to była nasza sprawa. I nadal jest – bez drugiego dna.

W 2023 roku robotnik gospodarczy – osoba, która sprząta nasze ulice czy pieli klomby – dostawała nagrodę roczną w wysokości 200 złotych. Dwustu złotych. Za cały rok pracy (do tego artykułu możecie wrócić, wystarczy przeszukać zawartość naszej strony).

Dziś, w 2025 roku, minimalna nagroda dla pracownika fizycznego w ZUK wyniosła 1 400 zł. Łączna pula nagród wzrosła z 25 200 zł do 53 300 zł – ponad dwukrotnie, przy tej samej liczbie nagrodzonych. Grafika z nagrodami 2025 na końcu artykułu.

Czy to przypadek? Nie sądzimy.

To efekt tego, że ktoś zaczął pytać. Że dane stały się publiczne. Że mieszkańcy dowiedzieli się, jak wygląda rzeczywistość za fasadą ciszy.

Właśnie po to jest kontrola obywatelska. Nie po to, żeby szukać winnych. Ale po to, żeby rzeczy, które działają źle – zaczęły działać lepiej.

Czy jest jeszcze wiele do zrobienia? Tak. Wciąż widzimy braki w sprzęcie i wyposażeniu. Brakuje również nowych etatów. ZUK przejmuje coraz więcej terenów, ale obsada nie rośnie proporcjonalnie. Prosiliśmy na komisjach rady o realizację zapowiedzi, że etatów będzie więcej – niestety w budżecie na 2026 rok tego nie przewidziano.

Ale dziś chcemy powiedzieć jedno: zmiana jest możliwa. Obywatelska presja działa, a Twój głos ma znaczenie. Cisza to przyzwolenie na bylejakość.

Pytaj. Wnioskuj. Nagłaśniaj. My również będziemy robić to dalej. To nie koniec naszych działań.

#Białobrzegi #KontrolaObywatelska #ZUK #transparentność #jawność